۲۸ اسفند ۱۳۹۷،‏ ۱۵:۰۲
کد خبر: 83248943
۰ نفر
سال آینده برای صنعت نشر بهتر خواهد بود-علیرضا بهرامی*

تهران- ایرناپلاس- صنعت نشر كشور در سال پیش رو احتمالا از سالی كه از سر گذراندیم، وضعیت بهتری خواهد داشت.

شاید این حرف، عجیب به‌نظر برسد، به‌ویژه این روز‌ها كه در همه اظهارنظرها، نسبت به سرنوشت صنعت نشر در سال آینده نگرانی ابراز شده است. حتی بسیاری با قطعیت از چشم‌انداز تیره این حوزه در سال 1398 سخن گفته‌اند.

با این حال، با استدلال‌هایی می‌توان پیش‌بینی كرد كه سال آینده احتمالاً وضعیت صنعت نشر كشور بهتر باشد. یكی اینكه در سال آینده، وضعیت غافلگیركننده و شوك‌آمیزی چنان‌كه در سال 1397 بر صنعت نشر كشور و بازار كاغذ وارد شد، نخواهیم داشت. درنتیجه، وضعیت ایست كاری ناشران برای ارزیابی شرایط و به امید فردایی بهتر، توجیهی نخواهد داشت.

همچنین جامعه به افزایش قیمت‌ها و نرخ‌های جدید، رفته‌رفته عادت می‌كند و این فاصله پیش آمده بین كتاب‌های چاپ قبل‌تر و چاپ جدید، كم‌كم كمرنگ خواهد شد؛ چراكه رفته‌رفته، بازار هم از كتاب‌های چاپ قدیم‌تر با قیمت‌های پایین‌تر، تهی خواهد شد.

از همه این‌ها مهم‌تر، در سال آینده، قاعدتاً كارگروه كاغذی در بخش دولتی تشكیل نخواهد شد كه با وعده‌های توخالی، زمان را تلف كند و تنظیم بازار مستعد تلاطم را بیشتر به هم بریزد، و هم با تصمیم‌های نادرست، شرایط را آشفته‌تر از روند طبیعی‌اش سازد. از دلار 4200 تومانی و حواله دادن به وزارت صنعت - معدن – تجارت و بانك مركزی هم احتمالاً كمتر خبر خواهد بود.

این احتمال نیز وجود دارد كه ده‌ها هزار تن كاغذی كه به كشور وارد شده و وضعیت نامعلومی دارند و احتمالاً احتكار شده‌اند، مجبور باشند رخ بنمایند و وضعیت خود را قبل از آسیب دیدن، مشخص كنند.

از این احتمال گذشته، مورد‌های پیشین ما را به سمتی خواهند برد كه یا رومی رومی باشیم یا زنگی زنگی، در هر صورت از این وضعیت بلاتكلیفی تحمیلی خارج خواهیم شد.

با این حال، با وجود آنكه می‌توان گفت، وضعیت صنعت نشر در سال پیش رو به بدی سالی كه گذشت نخواهد بود، یك آسیب جدی كه از چند سال پیش شروع شده بود، در سال 97 و 98 بیشترین نمود خود را داشت و خواهد داشت؛ آن‌هم اخلال در تولید محتوا در بنگاه‌های كوچك نشر است. سهم بسیاری از تولید محتوای فرهنگی یك كشور اتفاقاً در بنگاه‌های كوچك نشر صورت می‌گیرد، چون بنگاه‌های بزرگ، بیشتر درگیر یك پروسه سودآفرینی هستند تا اولویت‌های فرهنگی.

پس خودبه‌خود این پرسش به‌وجود می‌آید كه وضعیت بحرانی پیش آمده در حوزه نشر كشور، مطلوب بخش‌هایی از حاكمیت كشور نیست؟ دست‌كم از منظر توفیق اجباری!

*ناشر