۳ اردیبهشت ۱۳۹۸،‏ ۱۶:۱۹
کد خبر: 83289191
۰ نفر
نانوایی و روایتی از ظلم‌- علی درستكار*

تهران- ایرناپلاس- سخن از ظلم كه می‌شود، عمدتا تصویر ظلم حكومت‌ها به مردم پیش چشم ظاهر می‌شود؛ اما گاهی باید بابی را باز كنیم و از ظلم‌های مردم به مردم بگوییم. یكی از این ظلم‌ها را هر روز در نانوایی‌های محل می‌توانیم ببینیم.

تا چهار سال پیش روال نانوایی‌ها این بود كه هركس نان كنجدی می‌خواست سفارش می‌داد، اما حالا هركس نان ساده بخواهد. دو بار هم كه سفارش ساده بدهد، گاهی نانوا برای بار سوم او را چنان معطل می‌كند كه دیگر تسلیم شود و همان كنجدی را بگیرد. اگر هم حرف بزند، از دقیقه سوم به بعد با پرخاش نانوا و سكوت مشتریان دیگر كه قبل از او به سكوت وادار شده‌اند، مجبور می‌شود ساكت و تسلیم شود؛ به‌ویژه كه امیدی به دستگاه‌های نظارتی نیست.

ماجرا این است كه اكثر نانوایی‌های تهران زیر مدیریت چند نفر مشخص و محدود هستند؛ آن‌ها با چند تلفن و هماهنگی با هم تصمیم می‌گیرند یكباره روال دیرین یك شهر و كشور را 180 درجه تغییر بدهند و تمام؛ از سوی دیگر با برخی مسئولین هم رایزنی كرده‌اند و به‌عنوان بالابردن دستمزد و گرانی اجاره محل و هزینه‌ها، آنها را متقاعد كرده‌اند كه قیمت نان را بالا ببرند؛ تازه دولت به هر دلیل برنامه كاهش یارانه آرد را هم مزید بر علت می‌كند و این گرانی روان‌تر صورت می‌گیرد. حالا اینجا ما می‌مانیم و نان گران و گران‌تر از آن‌چه اعلام شده، یعنی كنجدی و آزادپز و عناوین من‌درآوردی دیگر كه ساخته ذهن برخی نانوایی‌داران حریص و سیری‌ناپذیر است.

باید حركت به سوی رفع ظلم و زور را از ناحیه خود مردم پیش برد و نقش و سهم مردم را نباید در این مسیر نادیده گرفت. این‌ها لزوماً به این دولت و آن دولت ربط ندارد؛ پدید آمدن این روحیه در ما ده بیست سال یا بیشتر طول كشیده و اگر خودمان برای درمان آن نجنبیم، هرروز بیش‌تر در این مهلكه فرو می‌رویم.

*مجری پیشین صداوسیما