۱ مرداد ۱۳۹۸،‏ ۱۶:۵۰
کد خبرنگار: 1892
کد خبر: 83408106
۱ نفر

هزینه‌های ایالات متحده در جنگ‌های پس از ۱۱ سپتامبر - بخش نهایی

استراتژی خام در زمین سوخته

مترجم: سید محمدجواد حسینی | نویسنده: نتا کرافورد/ 14 نوامبر 2019
استراتژی خام در زمین سوخته

تهران - ایرناپلاس - بخش نهایی مطلب حاضر به برآورد هزینه‌های نظامی ایالات متحده و تهدیدهای بالقوه موجود می‌پردازد.

هزینه‌های آینده
حدود یک سال پیش، جان مک کین فقید این سؤال را مطرح کرد که «پس از ۱۶ سال، آیا مالیات‌دهندگان آمریکا باید راضی باشند که ما در بن‌بست هستیم؟ من این‌طور فکر نمی‌کنم»[۱]. هزینه‌های این جنگ‌ها که در سال گذشته بالا رفته‌اند در حال افزایش است، مگر اینکه ایالات متحده استراتژی خود را تغییر دهد. به‌طور خاص، دو انتخاب عمده دردناک درخصوص هزینه جنگ‌های آینده وجود دارد که هزینه نهایی این جنگ‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛

اول، انتخاب‌هایی که ایالات متحده با توجه به هزینه‌های جنگ در آینده و تأمین هزینه جنگ‌های گذشته اتخاذ می‌کند:
ایالات متحده می‌تواند برای پرداخت هزینه‌های مربوط به جنگ‌های گذشته و آینده مالیات را افزایش دهد. اگر ایالات متحده کسری بودجه را برای تأمین مالی جنگ ادامه دهد، بدهی‌ها رشد خواهد کرد. همان‌طور که پرداخت بهره بدهی جنگ افزایش می‌یابد.

دوم، مدت زمان طولانی شدن جنگ ایالات متحده:
طول زمان هزینه‌ها را در وجوه متعددی تعیین می‌کند، از جمله کل هزینه‌های پنتاگون و وزارت امور خارجه.

همان‌طور که نمودار ۴ نشان می‌دهد، وزارت امور کهنه سربازان پیش‌تر پیش‌بینی کرده است شمار کهنه‌سربازان پس از جنگ ۹/۱۱ در برخی مواقع رشد می‌کند و در حدود ۲۰۳۹ به بیش از ۴/۳ میلیون نفر خواهد رسید. علاوه بر این، زمانی که این کهنه‌سربازان سالخورده شوند، مراقبت درمانی و مراقبت معلولیت ایشان افزایش می‌یابد. جنگ‌های طولانی بر تعداد سربازان و ملوانان خواهد افزود که در نهایت، مزایای کهنه‌سربازان و پرداخت هزینه‌های معلولان به آنها تعلق می‌گیرد.

نمودار ۴: کهنه سربازان دوران پسا ۹/۱۱، تعداد بر اساس ۳۰ سپتامبر در هر سال ۲۳ برآورد شده است .[۲]

مباحث و نتایج

حتی با وجود اینکه ایالات متحده پس از آنکه بسیاری از تهدیدهای ناشی از داعش علیه منطقه نابود شده، عملیات خود را در عراق و سوریه متوقف می‌کند، با این حال می‌توان استدلال کرد که جنگ در افغانستان یک بن‌بست است. اگرچه هیچ استراتژی برای پایان جنگ، غیر از به راه انداختن جنگ جدید وجود ندارد. امیدواریم روزی نیروهای امنیتی عراقی و افغانستانی بتوانند خودشان مبارزه کنند. علاوه بر این، مشارکت ایالات متحده در جنگ و مقابله با فعالیت‌های تروریستی در آفریقا و یمن، رو به افزایش است. همچنین هیچ استراتژی برای پرداخت مسئولانه این جنگ‌ها وجود ندارد.

درک هزینه‌های این جنگ‌ها در حال حاضر و در آینده تنها بخشی از ارزیابی اولویت و استراتژی ملی است. مهم است که ایالات متحده همچنان اطلاعات مربوط به هزینه‌های نظامی، سلامت کهنه‌سربازان و هزینه انجام مأموریت‌های ضدتروریستی توسط وزارت امنیت داخلی را منتشر کند تا قانون‌گذاران و شهروندان بتوانند انتخاب‌های آگاهانه‌ای انجام دهند. ما نمی‌توانیم هزینه‌ها، خطرات و مزایای این جنگ‌ها را محاسبه کنیم و مسئولیت بدون شفافیت در مورد هزینه‌ها را تضمین کنیم.

همان‌طور که اداره پاسخگویی دولت بارها نشان داده است، این دولت و دولت‌های قبلی استفاده خود از تأمین مالی تخصیص یافته را شفاف نکرده‌اند.[۳] به‌عنوان مثال، حتی از آن جایی که این دولت، هزینه‌های نظامی را افزایش داده است، شفافیتی که برای بهره‌وری و مسئولیت‌پذیری دموکراتیک ضروری است، با کاهش تخصیص‌های حسابرسی اساسی و بازرس کل در وزارت امور خارجه و وزارت دفاع، کاهش یافته است. سخنان بازرس کل آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده، آن کالارزی بار، در مورد بودجه سال مالی ۲۰۱۹ برای اداره متبوع او را در تازه‌ترین توجیه بودجه وزارت امور خارجه، در نظر بگیرید:

«مبلغ ارائه شده در درخواست بودجه رئیس‌جمهور سال مالی ۲۰۱۹ برای سازمان OIG کافی نیست تا نظارت حسابرسی مورد نیاز و حمایت از پرونده‌های تحت تحقیق فعلی را به سرانجام برساند. به‌منظور حفظ فعالیت‌های نظارتی و اجرای وظایف اداری، OIG یک درخواست بودجه اولیه ۷۵.۵ میلیون دلاری یا چهار میلیون دلار بیش از درخواست بودجه رئیس‌جمهور را در نظر گرفته است.»[۴]

گزارش وزارت امور خارجه اشاره دارد که بودجه اداره بازرسی کل بیشتر از پولی است که این اداره از طریق بازپرداخت دلار مالیات‌دهندگان و پس‌اندازهایی که کار این اداره ممکن کرده، می‌پردازد:

«دسترسی OIG به سایر منابع مالی مانند بودجه مربوط به تخصیص‌های مکمل، با این نتیجه کاهش یافته است که اگر تنخواه در سطوح درخواست بودجه رئیس‌جمهور تأمین شود، لازم است که OIG هزینه‌ها را تقریباً هفت درصد کاهش دهد. در عوض این کاهش‌ها مستلزم آن است که OIG کاهش مأموریت‌های اساسی و کارکنان را اعمال کند. در نتیجه، OIG قادر نخواهد بود که نظارت مستمر و برنامه‌ریزی شده مستمر را که در درخواست اصلی خود تعریف کرده ‌است، انجام دهد. OIG منابع لازم برای نظارت کافی را نخواهد داشت. مثلاً در خصوص عملیات‌های احتمالی در خارج از کشور و عملیات کمک‌های بشردوستانه از جمله اولویت‌های تحقیقی در حال انجام یا تداوم زیرساخت فناوری اطلاعات مستقل. محدودیت‌های منابع OIG نهایتاً به کاهش پاسخگویی و آسیب‌پذیر کردن برنامه‌ها و فعالیت‌های کمک خارجی در برابر اتلاف منابع، کلاهبرداری و سوءاستفاده منجر می‌شود. سرانجام، تأمین مالی در این سطح، به احتمال زیاد باعث می‌شود که بازده مستمر در سرمایه‌گذاری دولت فدرال کاهش یابد. توجه داشته باشید، بازبینی‌های تحقیقی و پس‌انداز ما در سال مالی ۲۰۱۷، تقریباً دو برابر هزینه بودجه عملیاتی بوده ‌است، یعنی علاوه‌بر بهبودهای عملیاتی و اقدامات اصلاحی که در نتیجه توصیه‌های ممیزی ما صورت گرفته است.»[۵]

در موارد دیگر، ارقام از گزارشات حذف شده است. برای مثال، از سال ۲۰۱۷، کاخ سفید و وزارت امنیت داخلی هیچ‌کدام گزارش تفصیلی هزینه مأموریت‌های ویژه اختصاص داده شده وزارت امنیت داخلی به ضدتروریسم پس از ۹ سپتامبر را منتشر نکرده‌اند. محاسبه جدید با دسته‌بندی‌های قبلی، مقایسه‌ای را انجام نمی‌دهد. بنابراین مشخص نیست چقدر برای هزینه مأموریت‌های ضدتروریستی صرف شده است.

به همین ترتیب، بازرس ویژه کل برای بازسازی افغانستان در آخرین گزارش خود که در تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۱۸ منتشر شد، اشاره کرد که علی‌رغم اعتراضات اعضای کنگره، وزارت دفاع در مورد شاخص‌های مهم جنگ افغانستان کمتر به ارائه گزارش می‌پردازد:

همان‌طور که در سه ماهه قبلی یعنی در بیانیه مشترک تبیینی از گزارش کنفرانس (گزارش شماره ۱۱۵-۸۶۳) به همراه گزارش ۵۵۱۵ قانون دفاع ملی جان مک کین برای سال مالی ۲۰۱۹ اشاره کردم، هیئت داوری از عدم شفافیت وزارت دفاع آمریکا در مورد برنامه‌هایش در افغانستان اظهار ناامیدی کرده است. با وجود نگرانی کنگره، وزارت دفاع در این سه ماه اطلاعات بیشتری را در گزارش فصلی خود در مورد نیروهای امنیتی و دفاع ملی افغانستان (ANDSF)، از جمله تعداد زنان در این نیروها را محرمانه کرده است.[۶]

در موارد دیگر، اگرچه اطلاعات در دسترس است، دسترسی به آن سخت‌تر شده است. به‌عنوان مثال، خدمات تحقیقاتی کنگره، که به‌طور مرتب تجزیه و تحلیل آمار تلفات را منتشر می‌کرد، گزارشات خود را از تلفات ایالات متحده در مناطق جنگی از اوت ۲۰۱۵ به‌روز نکرده است .[۷] این اطلاعات را می‌توان از طریق پرونده‌های نظامی و امور کهنه‌سربازان جمع‌آوری کرد. اما اکثر اعضای کنگره و مردم، زمان کافی برای انجام این کار را ندارند. بدون شفافیت مخارج، اثربخشی و هزینه - فایده، راهبردهای فعلی امنیت داخلی و جنگ مشخص نیست.

استراتژی پایان جنگ؟

علاوه‌بر این، هیچ استراتژی برای پایان‌دادن به جنگ وجود ندارد. این واقعیت است که ایالات متحده هزینه‌های هنگفتی برای جنگ‌ها خرج کرده است. دست‌کم جنگ در افغانستان به بن‌بست رسیده و در عراق و سوریه راه‌حل پیدا نشده است، که این مسئله یک مشکل بودجه‌ای بلندمدت را پدید آورده‌ است که نسل‌های آینده را تحت تأثیر قرار خواهد داد. الگوی دولت در اینکه صرفاً هزینه‌های وزارت دفاع را گزارش کند، سبب نامشخص شدن حجم مخارج جنگ‌های پس از ۱۱ سپتامبر شده است. تجزیه و تحلیل جامع هزینه‌های مربوط به جنگ و جنگ‌های فدرال پس از ۹/۱۱ که توسط «پروژه هزینه‌های جنگ» صورت می‌گیرد، تنها بخشی از ارزیابی کلی‌تر تأثیر این جنگ‌هاست.[۸] اقتصاد ایالات متحده در بلندمدت این میزان هزینه‌های مربوط به جنگ و امور نظامی و کسری ناشی از آن را دشوار خواهد یافت.

سرانجام، همان‌طور که در گزارش‌های قبلی تأکید کردم، بودجه پایه برای پنتاگون بالاست؛ حتی زمانی‌که ایالات متحده هزینه‌های جنگ را کاهش می‌دهد. در واقع، بودجه دفاعی بزرگ‌تر تاکنون از زمان حملات ۱۱ سپتامبر تا حد زیادی از تحلیل انتقادی فرار کرده است. تقریباً به نظر می‌رسد نگرش کنگره این است که پنتاگون سزاوار هرگونه بودجه‌ای است که طلب می‌کند. صرف‌نظر از هزینه آن و اینکه آیا چنان مخارجی کارآمد یا عاقلانه هستند یا خیر.[۹]

جدای از آنکه استفاده عاقلانه و مفیدی از منابع انسانی و مالی صورت می‌گیرد، استراتژی امنیت ملی آمریکا می‌تواند امنیت حیاتی و بلندمدت آمریکا را تضعیف کند. از ۱۱ سپتامبر، ایالات متحده دارای سیستم نظامی‌ای است که بیش از حد کفایت برای دفاع از میهن و متحدان آمریکا در برابر حمله تروریستی است. سطح بالای هزینه‌های جنگی و سایر آمادگی‌های نظامی در مقایسه با تهدیداتی که ایالات متحده با آن روبه‌رو است، ممکن است مناسب نباشد. هنگامی که این مسائل را در کنار گفتمان خصمانه‌ای که در سال‌های اخیر بر سیاست خارجی ایالات متحده حاکم شده است، قرار می‌دهیم، این سطوح بالای هزینه‌ها و گسترش محدوده عملیات ضدتروریستی ایالات متحده در سرتاسر جهان ممکن است برای دولت‌ها و افرادی که دلیلی برای افزایش هزینه‌های نظامی و نیروهای مسلح خود ندارند، هشدارآمیز باشد.

تهدیدات آینده

همچنین سطح بالایی از بسیج نیروها هزینه - فرصت را به وجود می‌آورد. اولویت‌های داخلی را بدون تأمین مالی رها می‌کند و منابع را از تهدیداتی که مطمئناً تحقق می‌یابد، دور می‌سازد. ایالات متحده و سایر نقاط جهان در حال حاضر و در آینده در معرض تهدیدات امنیتی، اقتصادی و حیاتی بزرگ ناشی از تغییرات آب و هوایی که معلول انتشار گازهای گلخانه‌ای است، قرار دارند.[۱۰] هزینه‌های کنونی در جنگ و استفاده از سوخت ظرفیت ایالات متحده را برای تقویت انعطاف‌پذیری و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای نابود می‌کند.

بسیاری از تهدیدات ناشی از تغییرات آب و هوایی می‌توانند با پیش‌گیری، یعنی کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای، و نه نیروی نظامی مورد توجه قرار گیرند. به‌دلیل استفاده عظیم از سوخت‌های فسیلی یک سازمان که در ۲۴ ساعت شبانه روز در سراسر جهان فعالیت می‌کند، وزارت دفاع ایالات متحده بزرگ‌ترین کاربر منفرد نفت و دیگر محصولات نفتی در جهان است. بین سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۵ وزارت دفاع به‌طور میانگین سالانه ۱۰۲ میلیون بشکه سوخت خریداری کرده است. بنابراین پنتاگون در این دوره به‌طور متوسط ۴۴ میلیون تن دی اکسیدکربن در سال تولید کرده است.[۱۱] این امر وزارت دفاع را به بزرگ‌ترین منبع تولید گازهای گلخانه‌ای در ایالات متحده تبدیل می‌کند.[۱۲] دولت‌های پیشین و اعضای سابق کنگره خطراتی را که تغییر آب و هوا ایجاد می‌کند، به رسمیت شناخته بودند. با این وجود، در تازه‌ترین استراتژی امنیت ملی، دولت ترامپ، تغییرات آب و هوایی را نادیده گرفت. در مقابل، بیش از ۱۰۰ عضو کنگره در ژانویه ۲۰۱۸ از رئیس‌جمهور درخواست کردند که به‌منظور کاهش ریسک، تغییرات آب و هوایی را در استراتژی امنیت ملی در نظر بگیرد .[۱۳] تمایل به فروکردن سر در زیر برف و جلوگیری از انتشار اطلاعات در مورد تغییرات آب و هوایی نمی‌تواند با ریسک‌های فوری و آتی و خطرات ناشی از پیامدهای تغییرات اقلیمی، سازگار باشد. گزارش‌های شورای ملی اطلاعات ایالات متحده در سال ۲۰۱۶ و هیئت بین‌دولتی تغییرات آب و هوایی در اکتبر ۲۰۱۸ این نکته را روشن می‌سازد.[۱۴]

به‌طور خلاصه، هزینه‌های بالای جنگ و هزینه‌های مربوط به جنگ، موجب نگرانی امنیت ملی می‌شود، زیرا قابل ادامه دادن نیستند. مردم با افزایش شفافیت و توسعه یک استراتژی جامع برای پایان دادن به جنگ و مواجهه با دیگر اولویت‌های ضروری امنیت ملی، بهتر عمل خواهند کرد.


 

پانوشت:

[۱] - سناتور جان مک کین، به نقل از Grisales, Claudia. (۲۰۱۷, October ۳). Senators Grill Mattis, Dunford on War Strategy in Afghanistan. Stars and Stripes. دریافت شده از:
https://www.stripes.com/news/us/senators-grill-mattis-dunford-on-war-strategy-in-afghanistan-۱.۴۹۰۷۴۱#.WeOudxNSzUI.

[۲] - منبع: اداره امور کهنه سربازان.
https://www.va.gov/vetdata/Veteran_Population.asp.

[۳] - برای نمونه : the U.S. Government Accountability Office, January ۱۰, ۲۰۱۸ report to John McCain, Jack Reed, Mac Thornberry, and Adam Smith. Defense Budget: Obligations of Overseas Contingency Operations Funding for Operation and Maintenance Base Requirements. دسترسی از: https://www.gao.gov/assets/۶۹۰/۶۸۹۳۴۳.pdf.

[۴] - (Department of State. (۲۰۱۸, February ۱۰). Congressional Budget Justification, Department of State, Foreign Operations and Related Programs, Fiscal Year ۲۰۱۹. (p. ۸۱

دسترسی از: https://www.state.gov/documents/organization/۲۷۷۱۵۵.pdf.

[۵] - Department of State. (۲۰۱۸, February ۱۰). Congressional Budget Justification, Department of State, Foreign Operations and Related Programs, Fiscal Year ۲۰۱۹. (p. ۸۱). Retrieved from https://www.state.gov/documents/organization/۲۷۷۱۵۵.pdf.

[۶] - Special Inspector General for Afghanistan Reconstruction. (۲۰۱۸, October ۳۰). Quarterly Report to the United States Congress. Retrieved from https://www.sigar.mil/pdf/quarterlyreports/۲۰۱۸-۱۰-۳۰qr.pdf

[۷] - Fischer, Hannah. (۲۰۱۵, August ۷). A Guide to U.S. Military Casualty Statistics: Operation’s Freedom’s Sentinel, Operation Inherent Resolve, Operation New Dawn, Operation Iraqi Freedom, and Operation Enduring Freedom. Congressional Research Service, RS۲۲۴۵۲.

[۸] - ۲۹ این برآورد شامل تمام هزینه بودجه‌ای این جنگ‌ها نمی‌شود (برای مثال، ما تمام هزینه‌های دولت محلی و فدرال در خصوص مراقبت از کهنه سربازان پس از جنگ ۹/۱۱ را لحاظ نکردیم).

[۹] - Harris, Todd and Daniels, Seamus. (۲۰۱۸, September). Analysis of the FY۲۰۱۹ Defense Budget. Center for Strategic and International Studies (New York: Rowman & Littlefield).

[۱۰] - Campbell, Kurt, et al. (۲۰۰۷, November). The Age of Consequences: The Foreign Policy and National Security Implications of Global Climate Change (CSIS/CNAS). Retrieved from https://www.csis.org/analysis/age-consequences.

[۱۱] - United States General Accountability Office. (۲۰۱۶, September). Bulk Fuel: Actions Needed to Improve DOD’s Fuel Consumption Budget Data (GAO-۱۶-۶۶۴). (p. ۹). Carbon emissions per barrel of oil are ۰.۴۳ metric tons. See US Environmental Protection Agency, Greenhouse Gases Equivalencies Calculator, https://www.epa.gov/energy/greenhouse-gases-equivalencies-calculator-calculations-and-references.

[۱۲] - US Environmental Protection Agency. (۲۰۱۷). Inventory of Greenhouse Gas Emissions and Sinks: ۱۹۹۰-۲۰۱۵. Retrieved from https://www.epa.gov/ghgemissions/inventory-us-greenhouse-gas-emissions-and-sinks-۱۹۹۰-۲۰۱۵.

[۱۳] - https://langevin.house.gov/sites/langevin.house.gov/files/documents/۰۱-۱۱-۱۸_Langevin_Stefanik_Letter_to_POTUS_Climate_Change_National_Security_Strategy.pdf.

[۱۴] - U.S. National Intelligence Council, “Implications for U.S. National Security of Anticipated Climate Change,” ۲۱ September ۲۰۱۶, NIC WP ۲۰۱۶-۱, که به نظر می‌رسد از اینترنت توسط دولت حذف شده است.. برای دسترسی به یافته‌های هیئت بینا دولتی تغییرات آب و هوایی رجوع کنید به:

https://www.ipcc.ch/news_and_events/pr_outreach_vietnam_۲۰۱۸.shtml.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 0 =