جای خالی آموزش و پیشگیری از آنفولانزا؛ وقتی رسانه ملی خواب است

تهران- ایرناپلاس- در حالی بنا بر اخبار رسمی بیش از ۴ هزار نفر به دلیل ابتلا به بیماری آنفلوآنزا در بیمارستان بستری و ۵۶ نفر فوت شده‌اند که همچنان مسئولان به صورت قطره‌چکانی در مورد آن اطلاع رسانی می‌کنند و رسانه ملی نیز آموزش جدی برای جلوگیری از توسعه آن در برنامه‌های خود نگنجانده است.

وزیر بهداشت می‌گوید موج شروع آنفلوآنزا در کشور قابل کنترل است و تا ۱۰ روز دیگر فروکش می‌کند. به گفته او از شروع موج شیوع آنفلوآنزا تا به امروز بیش از ۴ هزار نفر در بیمارستان بستری شده‌اند که تعدادی نمونه مثبت داشته‌اند.

سال ۹۴ بود که بیماری آنفلوآنزا از نوع H۱N۱ که از انواع دیگر آن کشنده‌تر است، شیوع بالایی در کشور داشت. سه سال بعد آنفلوآنزا از نوع H۳N۲ که خطر کمتری دارد شیوع پیدا کرد. اما امسال بار دیگر ویروس H۱N۱ به سراغ مردم آمده که به گفته وزیر بهداشت، کشور دو هفته زودتر از پیش‌بینی‌های این وزارت‌خانه درگیر این بیماری شده است.

این ویروس تاکنون به گفته کیانوش جهانپور، رئیس مرکز روابط عمومی وزارت بهداشت ۵۶ نفر را بر اساس شواهد آزمایشگاهی کشته است که اغلب آنها افراد مسن  و دارای بیماری زمینه‌ای بوده‌اند.  وی گفته بیماران قلبی به جز فشارخونی‌ها، بیماران ریوی، بیماران سرطانی تحت شیمی درمانی، زنان باردار، گروه‌های پرخطر و کودکان از جمله افرادی هستند که باید توجه ویژه به آنها داشت.

غلامرضا مقدم‌پور یک پزشک است که در مورد شیوع این بیماری در روزهای اخیر در گفت‌وگو با ایرناپلاس می‌گوید: مهمترین بخش این مسئله که این روزها مغفول مانده آگاهسازی و اطلاع‌رسانی به مردم است و گویا مسئولان این طور صلاح دانسته‌اند که اطلاعات و آگاهی‌های لازم درباره این بیماری به مردم داده نشود.

صداو سیما خواب است/ آموزش و اطلاع رسانی تنها راه‌حل ماجرا است

در طول دو هفته اخیر رسانه‌ ملی که همواره به دلیل اختصاص دادن زمان طولانی به تبلیغات تجاری مورد انتقاد است، برنامه آموزشی و آگاه‌سازی جدی در حوزه پیشگیری از آنفلوآنزا نداشته است. در حالی که بسیاری از کارشناسان معتقدند یکی از مهمترین وظایف صدا و سیما آموزش روش‌های پیشگیری از ابتلا به این بیماری است. بسیاری همین غفلت را از عوامل گسترش آنفلوآنزا و تبدیل آن به اپیدمی معرفی می‌کنند.

مقدم‌پور می‌گوید: آنفلوآنزا H۱N۱ سال‌های قبل هم بود و مجددا همه‌گیر شده است. اخباری که از گوشه و کنار شهرهایی که این بیماری در آنجا کمی شدیدتر است به دست ما می رسد نشان می‌دهد آمار فوتی‌های  بیماری نسبت به سال گذشته خیلی بالا رفته است.

به گفته وی متاسفانه اطلاع رسانی ما اطلاع رسانی خوبی نیست، خیلی از مردم نمیدانند باید چه کنند یا واقعیت‌ها در مورد بیماری به آنها انتقال داده نمی‌شود، در صورتیکه گاهی ترس باعث می‌شود که افراد احتیاط خود را بیشتر کند. با این حال گویا مسئولان فکر می‌کنند با اطلاع‌رسانی بیشتر ممکن است وحشت بین مردم ایجاد شود و این وحشت باعث ایجاد اختلال در سطح جامعه یا مشکل امنیتی شود.

آنفلوآنزا از بیماری‌هایی است که در سال‌های دور تلفات انسانی میلیونی داشته است. به این دلیل که ویروسها گاه درمان مشخصی ندارند و  هر سال با شکل جدیدتری در جامعه همه گیر می‌شوند و درمانشان کار سختی است. در این میان یکی از راه‌های انتقال این بیماری فروش و خوردن گوشت پرندگان مهاجر است که در مسیر مهاجرت، دچار آنفلوآنزا شده‌اند. پرندگانی که این روزها با مجوز ادارات کل محیط زیست استان‌ها به ویژه استان‌های شمالی در سفره مردم قرار می‌گیرند. به همین دلیل در چنین شرایطی این استان‌ها باید هرگونه شکار پرندگان مهاجر را ممنوع  کنند.

چطور آنفلوآنزا نگیریم؟

راه‌های محافظت خود از این بیماری بسیار آسان است و هزینه بسیار کمتری از درمان آن دارد. مردم با رعایت نکات ساده اما کلیدی می‌توانند خود را از این بیماری دور نگاه دارند. رعایت نکات بهداشتی، ماسک زدن در اماکن شلوغ، توجه ویژه به جمعیت‌های هدف که از نظر سیستم‌ ایمنی ضعیف‌تر هستند مثل کودکان، زنان باردار، سالمندان یا آنهایی که بیماری‌های زمینه‌ای مثل بیماری قلبی یا آسم یا بیماری نقص ایمنی هستند.

به گفته مقدم‌پور افراد عادی جامعه باید از حضور در مکان‌های عمومی در صورت عدم اجبار یا اضطرار خودداری کنند. دست‌های خود را مرتب با آب و صابون بشویند. از دست دادن با افراد در خیابان، محل کار یا هر اجتماع دیگری خودداری کنند. سیستم ایمنی بدن خود را تقویت کنند. ویتامین‌های لازم  از جمله ویتامین‌های A ، C، روی و زینک که باعث تقویت سیستم ایمنی بدن می‌شود، مصرف کنند.

همه اینها نکات ساده‌ای است که با اطلاع رسانی باعث کاهش میزان مبتلایان به آنفلوآنزا می‌شود و بخشی از مدیریت و کنترل بیماری‌های واگیردار است.

بیمارستان‌هایی که بیماران آنفلوآنزا را پذیریش نمی‌کنند/ قیمت کذایی داروها در بازار آزاد

مقدم‌پور به سرنوشت فرزند یکی از دوستان خود اشاره می‌کند که به بیماری آنفلوآنزا مبتلا شده است. والدین این کودک او را به یکی از بیمارستانهای تخصصی کودکان می‌برند اما چون شدت بیماری در این کودک به قدری بالا بوده که قادر به حرکت نبوده، بیمارستان از پذیرش او امتناع می‌کند.  

به گفته وی در حال‌حاضر ما با این مسئله نیز روبه‌رو هستیم که برخی از بیمارستان به دلیل واگیردار بودن بیماری، بیماران را پذیرش نمی‌کنند. نکته دیگر نایاب شدن داروی آنفلوآنزاست که هزینه آن در زمان عادی برای یک دوره درمانی ۱۰۰ هزار تومان است اما به‌علت تحریم‌ها قیمت آن سر به فلک کشیده و آن هم تنها در بازار آزاد قابل تهیه است.  وزیر بهداشت نیز در واکنش به قیمت بالای واکسن آنفلوآنزا در بازار سیاه، آن را ناشی از "سودجویی برخی در این آشفته بازار" دانسته است و گفته قیمت واقعی واکسن آنفلوآنزا زیر ۴۰ هزار تومان است که پیگیری کردیم از این هفته مجددا وارد بازار شود.

نبود نیروی متخصص و تجهزات لازم در روستاها و شهرهای کوچک

مقدم‌پور در مورد عملکرد وزارت بهداشت در کنترل بیماری می‌افزاید: همه موارد لازم طی بخش‎‌نامه‌هایی به استان‌ها، شبکه‌های بهداشت، خانه‌های درمان روستایی فرستاده می شود. اما واقعیت این است که تا وقتی بیماری به ظهور نرسیده است هیچ توجهی به آن و نکات پیشگیری نمی‌شود. آنها زمانی دست به کار می‌شوند که تعداد علائم بروز بیماری بیشتر شده که در این زمان پیشگیری چندان نمی‌تواند کمک کند. در حالی که این مراکز با یک یا دو مورد مشکوک و با اقدام به موقع می‌توانند بیماری را در نطفه خفه کنند.

مقدم‌پور ادامه می‌دهد: ما در مراکز بهداشتی خود به ویژه در شهرهای کوچک و روستاها، نیروی انسانی لازم و آموزش‌دیده به اندازه کافی نداریم که کاملا روی این مسائل اشراف داشته باشند. در کنار آن تجهیزات کافی برای این موضوع نیز وجود ندارد. خود ما یک تیم پزشکی هستیم که هر دو هفته یکبار به مناطق محروم کشور برای ارائه خدمات بهداشتی می‌رویم. من می‌بینیم که بسیاری از شهرهای کوچک و روستایی به لحاظ بهداشتی در وضعیت بدی قرار گرفته و نیازهای زیادی دارند. کافی است یک  نفر در این مناطق بیمار شود تا همه مبتلا شوند.

با این حال وی معتقد است: وقتی دقیق‌تر نگاه کنیم متوجه می‌شویم که مشکل در چنین مسائلی فقط وزارت بهداشت نیست. ممکن است خانه بهداشت فرد مشکوک را شناسایی و راهنمایی کند اما او به دلیل نداشتن تمکن مالی روند درمانی خود را پیگیری نکند. بنابراین این وضعیت نتیجه مسائل مختلف است. گاه بیماری‌های عجیب و غریبی را در این روستاها می‌بینیم که افراد به دلیل عدم تمکن مالی نتوانسته‌اند درمان درستی انجام دهد. اینها واقعیت های جامعه ما است.به همین دلیل است که پیشگیری را تنها راه‌حل وضعیت فعلی می‌دانیم چون با هزینه‌ های درمانی موجود کمتر کسی قادر به تکمیل روند درمانی خود است.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 0 =