سینما در شرایط سخت چه وظیفه‌ای در قبال مردم دارد؟

تهران-ایرناپلاس-  تاثیرات شرایط اقتصادی، تحریم‌ها و مشکلات مردم بر فروش آثار سینمایی قابل انکار نیست. اما در حال حاضر سینماگران چه وظایفی برای ساخت فیلم‌های سینمایی دارند؟ آیا همچنان باید به ساخت آثار اجتماعی تلخ که مشکلات مردم را به تصویر می‌کشد ادامه دهند یا با رویکردی جدید، به ساخت آثاری با مضامین امید، نشاط، طنز و سرگرمی روی آورند. با کیوان امجدیان منتقد و فعال رسانه این پرسش‌ها را در میان گذاشتیم.

کیوان امجدیان منتقد سینما، درباره وظایف سینماگران برای ساخت آثار سینمایی با توجه به شرایط اقتصادی و مشکلاتی مانند تحریم‌ها به خبرنگار ایرناپلاس گفت: این مسئله به نوع نگاه سینماگران بستگی دارد و اینکه نگاه ما مرجع‌گونه است یا خیر؟ یعنی باید دید سینماگران مرجعیت دارند و رفتار، گفتار و تولیدات آنها می‌تواند جامعه را دستخوش تغییراتی می‌کند یا نه؟ طبیعتا این اتفاق باید بیفتد و سینماگران در شرایط فعلی جامعه که مردم حال خوشی ندارند و ناراحت هستند، باید وظایفی را بر عهده بگیرند.

 به عبارت دیگر بخشی از سینما سعی می‌کند ناراحتی را از مردم دور کند و حتی برای دو ساعت هم که شده آرامش و شادی را به مخاطبان منتقل کند. از طرف دیگر برخی باید به ریشه ناراحتی‌ها بپردازند. کسی که ناراحت است و حال خوبی ندارد، در حین تماشای اثر طنز لبخند می‌زند اما در جایی شاید شما نتوانید موفق شوید. چون در شرایطی، کار طنز ایجاد دافعه می‌کند. مخاطب دوست دارد با او همدردی کنید و شما به شناخت مسئله و رفع مشکلش کمک کنید.

تاثیر فیلم خوب طنز در شرایط سخت

«اثر طنز می‌تواند حال ِبخشی از مردم را برای مدت زمان کوتاهی خوب کند. فیلم خوب می‌تواند مثل یک تابلو و یا فلش باشد که حداقل کلیتی از یک راه را نشان دهد. اگرچه گروه دیگری عقیده دارند که هنرمندان مرجعیت و اهمیتی ندارند و باید کاری را تولید کنند که در گیشه بفروشد و پول خود را دربیاورند. نگاه و حرکت اول بر این اساس استوار است که هنرمندان با مردم هستند. نگاه و حرکت دوم صرفا بر محور مادیات است و گفته می‌شود هنرمند، فیلم‌ساز و بازیگر هیچ مرجعیتی ندارند و صرفا وظیفه دارند اثری گاه غمگین و گاهی طنز بسازند و تنها به گیشه توجه داشته باشند. این دو نگاه وجود دارد.»

لزوم یک حد وسط

وی در ادامه افزود: البته نگاه من این است که سینمای صرفا مبتنی بر پول و گیشه محکوم به شکست است و در جایی از بین می‌رود. مردم هیچ گاه از سینمای مبتنی بر پول که در حال احتضار باشد، دستگیری نمی‌کنند. بلکه او را رها می‌کنند تا بمیرد. این سینما شاید روزهای خوبی داشته باشد، ولی وقتی در جایی به حالتی درمی‌آید که بیمار است و شرایط خوبی ندارد، زمین می‌خورد. از طرفی سینمایی که صرفا تعهد و فکر را در نظر دارد، محکوم به شکست اقتصادی است. چون هدف بسیاری از مردم از تماشای فیلم، دو ساعت لذت بردن است و باید حد وسطی از این دو در نظر گرفته شود.

وضعیت بد نمایش خانگی و تاثیراتش بر مردم

این کارشناس رسانه درباره تاثیر روی آوردن بسیاری از کارگردانان به ساخت فیلم‌های تلخ اجتماعی، افزود: سینما مهم است، من نمی‌خواهم از اهمیت سینما کم کنم. ولی مردم در این شرایط به شبکه نمایش خانگی اهمیت زیادی می‌دهند. مگر چند نفر از ایرانی‌ها فیلم می‌بینند؟ مطرب ۲۶ میلیارد تومان فروخته است. اما با یک ضرب و تقسیم و توجه به قیمت بلیط متوجه می‌شوید تعداد کمی این فیلم را دیده‌اند.

آنچه مردم را تحت تاثیر قرار می‌دهد شبکه نمایش خانگی است. به همان اندازه که مهندسی فکر در سینما وجود دارد صد برابر آن باید در شبکه نمایش خانگی وجود داشته باشد. فیلم‌ها و آثار نمایش خانگی باید متعهد باشند، راستگو و با مردم رو راست باشند و از طرفی تعادلی وجود داشته یا مجموعه طنز درستی باشند. وضعیت شبکه نمایش خانگی ما در حال حاضر بسیار بد است. سریال‌های مزخرفی که شش نفر هم‌زمان عاشق هم می‌شوند یا مجموعه بسیار تلخی مثل کرگدن در حال پخش هستند.

نیاز جامعه؛ بی‌اهمیت‌ترین مسئله در ساخت یک فیلم

امجدیان یکی از دلایل عدم توازن مضمون‌ آثار سینمایی را چنین عنوان کرد: تهیه‌کنندگان سینمای ما بسیار پیر شده‌اند. زمانی آنها تشخیص می‌دادند چه فیلمی نیاز روز جامعه است. کودک، اکشن یا  کمدی. ولی امروز مدیران، طراحان و تهیه کنندگان‌مان پیر شده‌اند و گویی دیگر نمی‌توانند تشخیص دهند. مثلا وقتی جامعه فیلم شاد می‌خواهد، مضمون فیلم‌ها تلخ است. وقتی به فیلم کودک نیاز داریم، همه فیلم‌ها برای بزرگسالان است. مدیران، طراحان و تهیه‌کنندگان ما پیر شده‌اند و دیگر سلیقه جامعه را تشخیص نمی‌دهند یا صرفا آمده‌اند که پول پارو کنند. تا وقتی این وضعیت باشد اتفاق خوبی رخ نمی‌دهد و چینش و مهندسی درستی نخواهیم داشت. باید بدانیم چه فصلی است و شرایط کشور چگونه است و اوضاع اجتماعی و وضعیت مردم به چه صورتی است که تولید، ساخت و اکران فیلم‌ها بر اساس آنها باشد.

جای خالی مهندسی تولید

این منتقد درباره اهمیت وجود مهندسی در تولیدات سینمایی اضافه کرد: ما امروز در کشور چیزی به نام طراحی و مهندسی تولید سینمایی نداریم. اما در سینمای هالیوود و اروپا چنین  بخشی وجود دارد. این بخش باید در کشور ما احیا شود، در غیر این صورت بدون شک سینمای ما خواهد مرد. وقتی هیچ مهندسی وجود نداشته باشد و سینماگر نداند برای یک سال بعد چه تولیداتی باید داشته باشد یکباره فکر می‌کند مثلا فیلم زندگی پدرش را بسازد یا الان بهتر است کمی پول دربیاورد و فیلمی همراه با  بشکن و آواز و خنده تولید کند و از گیشه پول دربیاورد.

گفت‌وگو از هنگامه ملکی

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 5 =