۱۳ مرداد ۱۳۹۹،‏ ۱۶:۳۱
کد خبرنگار: 879
کد خبر: 83892765
۰ نفر

برچسب‌ها

خبرهای نگران کننده از «دوپینگ» در ورزش ایران

تهران- ایرناپلاس- در چند سال اخیر اگر می‌خواستیم فدراسیون موفقی را مثال بزنیم از فدراسیون ووشو نام می‌بردیم که قهرمانانی آرام و موفقی را به جامعه ورزش کشور معرفی کرده، اما شوکی که در چند روز اخیر به ورزش وارد شد، پرسش‌های زیادی را در این زمینه مطرح می‌کند.

مسابقات جام جهانی ساندا در سال 2018 به میزبانی هانگژو برگزار شد. مسابقاتی که تیم ایران برای نخستین‌بار با کسب ۷ مدال طلا و یک مدال نقره، بالاتر از تیم قدرتمند چین قرار گرفت و بر سکوی نخست جهان تکیه زد. بعد از این پیروزی از افتخار و اقتدار ورزشکاران ایرانی و موفقیت فدراسیون گفتیم.

تا همین چند روز پیش همه چیز آرام بود اما یک خبر، فاجعه‌ای را رقم زد. از این بابت که چند سال پنهان کاری را نمی‌توان باور کرد، آن‌هم از فدراسیونی که برایمان ارزش داشت اما چه کنیم که این اتفاق افتاد.

سایت فدراسیون جهانی این رشته فهرستی از ورزشکاران دوپینگی در آن مسابقات را منتشر شده کرده که نام ۲ ووشوکار کشورمان دیده می‌شود. «معین تقوی» که به مدال طلا و «حمیدرضا قلی‌پور» که به مدال نقره آن رویداد دست یافته بودند، دوپینگی اعلام شدند. طبق اعلام فدراسیون جهانی در جام‌جهانی ۲۰۱۸ چین، دوپینگ پنج سانداکار مثبت اعلام شد که دو نفر از ایران هستند.

دوپینگ همه جا هست؛ شاید امروز فدراسیون ووشو و قهرمانان این رشته با آن درگیر شده باشند و شاید فردا فدراسیون و ورزشکاری دیگر، رو در روی آن قرار بگیرند اما مساله مهم کتمان واقعیت است؛ بزرگ‌نمایی در سایه بی‌اطلاعی افکار عمومی و مردم است و مهم‌تر از آن اینکه از منشور اخلاقی ورزش عدول کرده‌ایم.

از پنهان کاری تا کتمان واقعیت
طبق خبرهای اعلام شده، برای ورزشکاران دوپینگی محرومیت نیز اعمال شده است اما این مساله همین چند روز پیش رسانه‌ای شد؛ آن‌هم نه از سوی فدراسیون، بلکه سایت جهانی آن.
اکنون باید پرسید مدیرانی که موفقیت خود را در رسانه‌ها فریاد می‌زنند، چرا مخفی‌کاری کردند؟ چرا آن روز که مدال می‌گیرند، برای حضور در رسانه‌ها و تیتر اخبار از کوتاه‌ترین فرصت‌ها بهره می‌برند اما زمانی که دچار چنین مسایلی می‌شوند به دنبال کتمان حقیقت و پنهان کاری هستند؟
البته این مساله فقط به فدراسیون و مسئولان ووشو باز نمی‌گردد و اگر نگاهی اجمالی به برخی فدراسیون‌های دیگر داشته باشیم می‌توان به راحتی چنین نمونه‌هایی را دید.

انتشار خبر دوپینگ وظیفه ما نیست!
‌در یکی از عجیب‌ترین واکنش‌ها درخصوص دوپینگ ورزشکاران ووشو، باید به اظهار نظر رییس جدید این فدراسیون اشاره کرد. امیر صدیقی را ورزشی‌ها به خوبی می‌شناسند. مردی آرام، صبور و البته خوش‌فکر. او تا همین چند وقت پیش در حوزه مدیریت روابط بین‌الملل فعالیت داشت و در کارش بسیار موفق هم بود. حضور او در انتخابات فدراسیون ووشو شاید چندان جدی جلوه نمی‌کرد اما او آمد و بر کرسی ریاست فدراسیون موفق ووشو تکیه زد.

از او به عنوان فردی که ورزشی است بعید بود چنین اظهارنظری کند و به نظر می‌رسد بیشتر فرار رو به جلو باشد تا قبول واقعیت. او در پاسخ به پرسش رسانه‌ها در این خصوص گفته، فدراسیون ووشو الزامی برای علام خبر دوپینگ ورزشکاران ندارد!
به اعتقاد صدیقی، این مساله برعهده فدراسیون جهانی بوده و آنها نیز در سایت خود این مساله را منتشر کرده بودند. پس کتمان کاری در کار نیست اما باید به این مدیر دوست داشتی گفت چرا در زمان گرفتن مدال یا وقتی اتفاقی خاص در مسابقات برون مرزی و یا فدراسیون می‌افتد برای اطلاع‌رسانی به سرعت دست به کار شده و به دنبال خبررسانی هستیم اما دوپینگ را کتمان کرده و حتی در سایت فدراسیون که منبع و مرجع خبررسانی این رشته ورزشی است، منتشر نمی‌شود؟

رفتار حرفه‌ای انجام نشد
زمانی که از روابط عمومی حرفه‌ای سخن می‌گوییم برای همین روزهاست. شاید اگر یک مدیر باتجربه رسانه‌ای در کنار فدراسیون حضور داشت این مساله تا اینجا ادامه پیدا نمی‌کرد و فدراسیون به شکلی شایسته این مساله را اداره می‌کرد و مرجع انتشار خبر می‌شد. در آن زمان هیچ کس به فدراسیون اعتراض نمی‌کرد و نوک پیکان انتقادها به ورزشکار و قهرمانان خاطی باز می‌گشت. شاید هم این مساله شکل دیگری هم داشته باشد، این پیشنهاد به مسئولان فدراسیون داده شده اما آنها ترجریح داده‌اند سکوت کنند و مساله را به زمان بسپارند، شاید فراموش شود که نشد.

از اظهار نظرهای عجیب تا واقعیت
مساله دوپینگ ورزشکاران ووشو یک پرده ندارد و به نظر می‌رسد باید منتظر اتفاق‌های جدید در این موضوع باشیم. شاید یکی از مهم‌ترین مسایلی که در این میان شنیده شده، به واکنش و اظهارات حمیدرضا قلی‌پور باز می‌گردد. این که او اعلام کرده این دوپینگ یک دسیسه و اقدام تلافی‌جویانه است؛ موضوعی نیست که به راحتی بتوان از کنار آن گذشت.

از سویی گفته می‌شود در آب آشامیدنی او و دیگر ورزشکار ووشوی کشورمان ماده ممنوعه ریخته شده است. یا اینکه این یک تسویه حساب خانوادگی است و ... اما مساله هر چه باشد قهرمانان ووشوی کشورمان قبول ندارند تخلف و تخطی کرده‌اند و این مساله را به مسایل غیرورزشی مربوط می‌دانند و باید منتظر ماند تا همه ابعاد موضوع روشن شود.

دبیر بی‌خبر فدراسیون
اتفاق عجیب دیگری که این روزها به گوش می‌رسد و باورش سخت است به اظهارت دبیر سابق این فدراسیون باز می‌گردد. محمود متدین که بالاترین مقام اجرایی فدراسیون بوده از کلیت موضوع اظهار بی‌اطلاعی کرده که اگر این مساله واقعیت داشته باشد به یک نکته مهم دیگر می‌رسیم و آن اینکه تا چه میزان ساختار اداری فدراسیون ووشو محدود و بسته است.
البته اظهار نظرها در این روزها بسیار است و هر فردی حرفی می‌زند؛ اگر فدراسیون در همان زمان شفاف‌سازی می‌کرد امروز نیازی به اظهار نظرهای جنجالی نبود و کسی هم به شایعات توجهی نمی‌کرد اما زمانی که مرجع و منبع یک خبر کوتاهی می‌کند دیگر نمی‌توان به آن اعتماد کرد.

اتهام به خودی‌ها
در صحبت‌های حمیدرضا قلی‌پور مساله دیگری دیده می‌شود که باید به آن توجه کرد. اینکه خودی‌ها در این مساله دست دارند حرفی نیست که به راحتی بتوان از آن گذشت. البته این حرف مربوط به امروز و دیروز نیست و بارها آن را از زبان بسیاری شنیده‌ایم. شاید نمونه بارز آن را در انتخابات مجامع بین‌المللی بارها دیده‌ایم که همدیگر را به اصطلاح می‌زنیم تا فلان فرد کرسی ریاست نگیرد. شاید لازم باشد این اظهارنظر را تا حصول نتیجه پیگیری کرد زیرا اگر واقعیت داشته باشد باید علت آن برای همگان روشن شود.

آیا دوپینگ دیگری در راه است
خبر نگران‌کننده دیگری که این روزها شنیده می‌شود به امکان مثبت شدن نمونه دیگری از ووشوکاران کشورمان باز می‌گردد. البته امیدواریم تکذیب شود؛ زیرا هر شوک دیگری که به جامعه ورزش و مردم، موجی از نگرانی و بی‌اعتمادی به مسئولان ورزش به همراه خواهد داشت و بازهم آن قهرمانی که سال‌ها به آن می‌بالیدیم را بیش از پیش، کم رنگ و بی ارزش می‌کند.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 7 =