۲۲ آبان ۱۳۹۹،‏ ۵:۳۲
کد خبرنگار: 1611
کد خبر: 84107595
۲ نفر

برچسب‌ها

در حسرت یک سرمایه علمی کم‌نظیر

تهران- ایرناپلاس- زود بود برای خداحافظی استاد.. زود بود. تازه اول شکوفایی شما بود. خیلی‌ها داشتند با افکار و ایده‌های شما آشنا می‌شدند.

زود بود برای رفتن؛ برای شما که هم اندیشمند و مسلط به دانش سیاست بودید، هم آشنا به مبانی دینی، هم خوشفکر و فهمیده و البته متواضع و صمیمی.
همه اینها که با هم جمع شده بود، یک استاد دوست‌داشتنی ساخت که امروز خیلی‌ها بر فقدانش دریغ خوردند و در حسرت استفاده‌ای ماندند که دیگر نمی‌توانند از فکر پویا و کلام شیوایش بهره‌مند شوند.

چند سال اخیر دکتر فیرحی عزیز فعال‌تر بود و بیشتر در مجامع حضور می‌یافت و اهل فکر و نظر را بهره‌مند می‌ساخت.

دو، سه سال قبل، یک بار که برای سخنرانی دعوتش کردم و نپذیرفت، ناراحت شدم و از او گلایه کردم. در جواب گفت برای هر قول سخنرانی که به شما می‌دهم، لااقل دو روز باید مطالعه کنم و بحث جدیدی آماده کنم. از همین رو بود که سخنانش همیشه شنیدنی و بدیع و دارای نکات تازه بود.

یکی از بهترین بحثهایش را ماه رمضان امسال داشت؛ درباره ضرورت پل‌سازی میان فقه و روشنفکری دینی. هم با چندین دلیل مزایا و ضرورت‌های جریان روشنفکری دینی را برشمرد و هم دلسوزانه و همدلانه و البته صریح و دقیق، جریان روشنفکری دینی را نقد کرد که به جای تعامل و رویکرد انتقادی با فقه، به دوگانه‌سازی فقه و اخلاق پرداخته و به جای توجه به الهیات عملی، در بحث‌های نظری مانده است. این بحث که به دلیل کرونا مجازی برگزار شد، آن قدر مهم و جذاب بود که به خاطر کثرت سوالات، ساعتی دیگر بحث را ادامه دادیم و خودش هم از بحث راضی بود. بحث او به شدت مورد استقبال قرار گرفت و بلافاصله دو سه تن از اساتید به نقد بحثش پرداختند.

محرم امسال، با وجود این که نوعا در بیرون از خانه جایی حضور نمی‌یافت، با بزرگواری دعوتمان برای برنامه کانون توحید را پذیرفت. شب هشتم محرم و اولین شبی بود که دسته در خیابانها راه افتاده بود؛ وقتی می‌خواست خارج شود، دو دسته عزاداری مقابل کانون توحید راه را بسته بودند که یکی‌شان شبیه قمه‌زن‌ها شمشیر بالا و پایین می‌بردند. راهنمایی کردم و به سختی از معرکه خارج شد و این آخرین دیدارمان بود.

دکتر فیرحی هرچند منتقد بود، اما واقع‌بین و امیدوار بود. بدون ایجاد تنش، حرفش را می‌زد و حرف جدید و اصولی هم می‌زد؛ حرف‌هایی که هم علمی بود، هم همخوان با دین و هم گره‌گشا از مشکلات. با این حال از او و امثال او، آن گونه که باید استفاده نشد.

حالا دیگر او بین ما نیست، نمی‌دانم چرا آدم‌های به درد بخور زودتر از دست می‌روند و... مرگ است دیگر و گریزی از تقدیر الهی نیست. خدایش رحمت کند. باشد که شاگردان زیادی که تربیت کرده، راه فکری و علمی او را ادامه دهند.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 5 =